عصر جمعه
راستی.
اینجا غروب های جمعه غمگین نیست. نمی دونم برای اینه که همه روزهاش مثل همه یا اینکه اینجا گناه نمی کنم. شایدم گناهای آدم و اینجا نمی شمرن.
نمی دونم.
مادر بزرگ من همیشه می گفت که عصرهای جمعه گناههای آدم رو می شمرن برای همینه که آدم احساس غم می کنه.
باز هم نمی دونم.
شاید باید عصرهای یک شنبه انتظار این غم داشت. اما من یکشنبه هم امتحان کردم همینجوریه. اینحا هوا خیلی تمیزه شاید واسه همینه که دل آدم هم تمیز می مونه و دیگه گناهی نیست که بشمرن.
نمی دونم.
+ نوشته شده در شنبه ۲۸ فروردین ۱۳۸۹ ساعت 19:49 توسط جواد تقیا
|