چمدان کوچک
این به حتم محبت اوست
هیچگاه آرامش را در نقطه ای نشان نداد
همیشه گفت" چمدانت را ببند..."
برای رفتن
برای نماندن
و
من
همیشه چمدانم کوچک است
میبندمش
نگاه به یگانه چشم روشن خورشید در افق میکنم
و زمانی که سایه ام بلند تر از همه درختان سبز است
تا رسیدن به آغاز دوباره ای
یکنفس میدوم
...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۱ شهریور ۱۳۸۹ ساعت 22:49 توسط جواد تقیا
|